Ölen Babamın Seslerini Duyuyordum

 Merhabalar, öncelikle şunu belirteyim, bu başımdan geçen hikaye tamamen gerçektir.
  Henüz 22 yaşındaydım ve o sene üniversite ikinci sınıfa geçmiştim. Babamın kırkı yeni dolmuştu, okula da babamın ölümüyle başlamış bir türlü konsantre olamamıştım. Hatta kendimi o kadar dağıtmıştım ki, okula iki hafta geç gitmiştim. Haliyle pek çok dersten de geri kaldım. Okula geldiğim ilk günleri her şey normal giderken bir süre sonra geceleri kaldığım yurdun çatı katından tıkırtılar ile uyanmaya başladım. Ben en üst katta kalıyordum ve odamı iki kız ile paylaşıyordum.
    Neredeyse her gece önce uğultuya benzer bir ses ile uyanır sonrasında ayak tıkırtılarına benzer koşuşturmacalar duyardım çatıdan. Hemen diğer kızları uyandırırdım ancak onlar uyanır uyanmaz sesler kesilirdi. Kızlar da bana doğal bir şekilde, "Uyu Sema, kedidir, köpektir" gibi tepkiler verirdi. Aslında kaldığımız yurdun çatısı, diğer evler ile birleşik ti ve üç katlıydı. Çok kolay bir şekilde hayvanlar dolaşabilirdi. Ancak, benim tuhafıma giden nokta, oda arkadaşlarımın uyanması ile bu seslerin ani olarak kesilmesiydi.
   Bu tarz korkunç hikayelere inanmayanlar olabilir. Lütfen, bu yazımı okurken, ön yargılarını bir kenara bıraksın çünkü yaşadıklarımı ben biliyorum.
    Her gece olduğu gibi o gece de gene babamın ruhuna dua edip, yatağıma uzandım. Uyumuş muydum, uyukluyor muydum bilmiyorum, çok geçmeden gene çatıdan o ayak sesine benzer tıkırtıları duydum. Bu kez sesin gitmemesi için arkadaşlarımı uyandırmamaya karar verdim, korkuyordum evet, hem de gerçekten çok korkuyordum. Ancak, bu sesin kaynağını bulmadan da, sesin kesilmeyeceğini biliyordum. Yatağımdan kalkıp, yurdun o karanlık koridorunda yürümeye başladım, seslerin kaynağına doğru gidiyordum. Seslerin yoğunlaştığı bir noktada, uğultuların arttığını hissettim. Köpek ulumasına benzer bir sesti, koridordaki üçlü rafın üzerine çıkıp kulağımı çatıya dayadım. Babamın sesiydi bu. Tüylerim diken diken oldu, köpek uğultusuna benzer seslerin arasından babam "Sema, kızım yardım et" şeklinde tiz bir ses ile bana sesleniyordu. Korkudan rafın üzerinden düştüm, çığlık attım herkes yanıma koştu. Işıklar açıldı, herkes ne olduğunu anlamaya çalışıyordu, bana bir bardak su içirdiler.

    Sabaha kadar gözüme uyku girmedi, Sabah erken saatlerinde annemi aradım. "Baban senden dua istiyordur kızım" diye geçiştirdi. O günün akşamı aynı olayları gene yaşadım. Bu sefer korkmamaya kararlıydım. "O benim babam!" diye kendime telkinlerde bulundum. Aynı üçlü rafın üzerine çıktım. Sese cevap verir şekilde,"Ne istiyorsun baba nasıl yardım edebilirim?" dedim. Cevap yoktu, sadece "Sema, kızım bana yardım et" diyordu. Defalarca tekrarladı o köpek uğultularının içinde, ben de defalarca, "ne istiyorsun baba" dedim. Sonrasında ses kesildi, sabah direkt gene annemi aradım. "Anne, babamın bir mezarına git, nolur bir bak. Gene duydum" diye yalvardım. Nihayet ikna oldu, mezarına gitti, gider gitmez telefonum ile beni aradı. İnanın, annemin telefondaki o sesi tüylerimin diken diken olmasına yetti."Sema, kızım sen haklıymışsın, babamın mezarı açılmış, mezarlıktaki başı boş köpekler, babamın etini ısırmış, vücudundan parçalar koparmış. Şimdi mezarı yeniden kapatılıyor." dedi.
    Belki pek çoklarınıza internette gezen yüzlerce korkunç hikayeden biri gibi gelebilir. Ancak o zamanlar ne yaşadığımı ben biliyorum. Yağmur suları, mezarın çökmesine, akabinde açılmasına neden olmuş. Aç kalan köpekler de yeni defnedilen babamın etine saldırmış. Bu olaydan sonra yaklaşık üç ay boyunca psikolojik tedavi gördüm. Daha da babamın sesini duymadım. Şuan, 32 yaşındayım, yıllar sonra yaşadığım bu olayı paylaşmaya karar verdim. Kaybettiğiniz bir yakınınız varsa, onun seslerine kulak verin.

Hiç yorum yok

Blogger tarafından desteklenmektedir.