Başıma Gelen Korku Dolu Gecem

     Eminim pek çoklarınız, yarısı gerçek yarısı senaryo ürünü korku hikayeleri okumuş ya da dinlemişsinizdir. Ancak bu benim başıma gelen hikaye tamamen gerçektir.
     Annem ve babam bayram tatili vesilesiyle büyük annemin yanına gittiler. Ben dört gündür evde yalnız kalıyordum. Dördüncü gün, perşembeydi, ertesi gün cuma olması sebebi ile cuma namazına gideceğim için, perşembe akşamından erken yatmıştım.
    Gecenin ilerleyen saatlerinde kapı şiddetli bir şekilde çalmaya başladı. Uykumdan nasıl uyandığımı hatırlamıyorum, ışığı açtım birisi şiddetli bir şekilde kapıyı yumrukluyordu. "Kimsiniz?" "Kim O?" diye defalarca soramama rağmen cevap  yoktu, delikten bakıyordum, ışık yanmıyordu. Halbuki bizim apartmanın ışığı sensörlüdür, birisi gezdiği zaman anında yanar. Ancak, ışık gelmiyordu. Kapı şiddetli bir şekilde çalmaya devam ediyordu, o kadar korktum ki, avazım çıktığı kadar bağırdım. Apartmandan birilerinin uyanıp, yardıma gelmesini bekledim. Ancak bu şiddetli kapı sesine herkesin uyanması gerekiyordu.
     İçeriye geçtim babamları aramak için telefonu aldım. Hızlı hızlı tuşları çevirdim, tam arama tuşuna bastım kapı vurması durdu. Saate baktım gecenin üç buçuğuydu, telefon çaldı çaldı ancak açan olmadı. Kapı sesi de kesilince, tekrardan salondaki kapıya yöneldim. Dış kapının deliğinden baktım, apartmanın ışığı kapalıydı ancak gene kimse yoktu.
     Kapıyı açmaya korkuyordum ancak 14 yaşında bir genç olarak fazla da yapacak bir şeyim yoktu. Polisi arasam ne diyecektim? Birisi kapıyı mı vurdu? Deli olduğumu düşünürlerdi herhalde. Kapıyı kilitleyip yatağıma uzandım. Salonun ışığını açıp, tekrarda uyumaya çalıştım.

     Gene şiddetli bir kapı sesi ile yerimden fırladım. Saate baktım, 3:30'du. İmkansızdı bu bir önceki uyanmamda da saat buydu, o kadar şey yaşamıştım ve uyuyup uyanmıştım. İçim ürperdi, korkudan tüylerim diken diken oldu, rüya mı görmüştüm yoksa bir önceki kalkmamda saatte yanlış mı bakmıştım bilmiyordum. Benim yatak odamın kapısı kapalıydı, tam da o sırada bir gerçekle daha yüzleştim. Benim odamın kapısını çalıyordu kapıyı çalan. Korkudan kalbim yerinden fırlayacak gibi atıyordu, rüya mı görüyordum? Ancak, şuan içinde bulunduğum durum, rüya değildi, bundan emindim. Yatak odamın kapısını yıkarcasına birisi tekmeliyordu adeta. Avazım çıktığı kadar bağırdım, o kadar bağırdım ki, nihayet apartmandakiler bizim kapıya üşüştü. Seslerimi duymuşlardı, apartmandaki komşularımız kapıyı çalınca benim yatak odamın kapısının çalması sustu. "Mehmet, oğlum aç kapıyı" diyordu komşularımız.
    Yatağımdan fırladığım gibi kapıya yöneldim. Kapıyı açtığımda, neredeyse tüm apartman bizim kapının önüne toplamıştı. Tüm gece başımdan geçenleri anlattım. Herkes eve girdi, etrafı aradılar taradılar, "kimse yok, rüya görmüşsün" diye yorum yaptılar. İlk uyandığımda attığım çığlıkları ise kimse duymamış. Ertesi sabah ailem geldi, korkudan uçuğum çıktı.
    Şimdi yirmi yaşındayım o gece yaşadığım şoku hala atlatamadım. Aradan altı yıl geçmiş olmasına karşı, hala geceleri yalnız uyumaya korkuyorum. O gece ise gizemini hala koruyor, acaba o gece kapı çaldığında, açsaydım ne olacaktı? Hala bu soruyu soruyorum kendime, belki de her gece.

Hiç yorum yok

Blogger tarafından desteklenmektedir.